WTCC Oschersleben, dag 2: Italiaanse arrogantie vs Spaanse hartelijkheid
Door Rick Winkelman, zaterdag 5 september om 10 11
Collega en WTCC-gast(schrijver) Robin Belder gaat rustig verder met verhalen fabriceren:
Tijdens de Grand Prix van België zat Olav Mol onlangs aan tafel met Kimi Raikkonen. Het werd een openhartig interview met de Fin die zelfs zo af en toe een glimlach toonde. Best opmerkelijk voor Kimi. Om er voor te zorgen dat hij ook daadwerkelijk aanschoof bij Olav, heeft locatieproducer Wil heel wat moeite moeten doen. Al weken geleden ging het eerste mailtje de deur uit richting Ferrari.
De man die bij het Italiaanse team verantwoordelijk is voor perszaken is niet de makkelijkste persoon om mee te werken. Hij is ietwat hautain (hij werkt tenslotte voor Ferrari) en communicatie is niet zijn sterkste punt (toch opmerkelijk voor een perschef). Pas na meerdere mailtjes kwam er antwoord dat het wel goed zou komen. Als hij op het circuit bij eerdere races werd aangesproken, meldde hij dat hij nog niet bezig was met de Grand Prix van België. Uiteindelijk kwam het goed, maar waarom moet het bij Ferrari altijd zo moeilijk gaan?
Hoe het ook kan bewijst Seat in het WTCC. Natuurlijk is het een kleinere raceklasse, natuurlijk is er veel meer pers bij een Formule 1-race, maar je kunt toch ook op een normale manier communiceren?
Op donderdagmiddag ging er een mail richting de Spaanse perschef van Seat met een interviewverzoek voor Gabriele Tarquini. Het korte antwoord: OK, no problem. Op het circuit kwam de bewuste man onmiddellijk naar me toe. Een paar uur later kon ik aanschuiven voor een interview met de Italiaan die eind jaren tachtig, begin jaren negentig opmerkelijke avonturen beleefde in de Formule 1. Het gesprek stond gepland voor zo’n tien minuten. 45 minuten later keek Tarquini geschrokken op zijn horloge dat hij snel weg moest voor de rijders briefing.
Zo kan het dus ook…
En ook dat maakt WTCC een leuke klasse om te volgen :)
