WTCC Imola, dag 1: Ayrton Senna
Door Rick Winkelman, vrijdag 18 september om 16 46
Het liet mij toch niet helemaal onberoerd, toen ik het Ayrton Senna-monument zag staan. Natuurlijk, er zijn vijftien jaar verstreken sinds zijn overlijden, maar de legende Senna en het moment van zijn dood zal ik nooit vergeten.
Tegelijk besefte ik vandaag ook maar weer eens dat er een hele generatie is voor wie Ayrton Senna een naam is uit het verre verleden. Met het verstrijken van de tijd verwordt Senna langzamerhand tot een icoon uit de autosporthistorie.
Ik was al eens op de plek geweest waar Senna wordt herdacht. Volgens mij in 1995. Sindsdien ben ik een aantal keer op Imola geweest maar bezocht ik nooit meer die plek aan de binnenkant van de Tamburello. Dus moest ik even navragen hoe ik daar ook alweer het snelst kwam.
In het mediacentrum hadden ze geen idee. “Je moet onder de tunnel van het rechte stuk door en dan het park inlopen”, vertelde de jonge baliemedewerkster. Dat wist ik ook nog wel. Een aantal van de collega’s die zij om raad vroeg wisten niet eens dat er op Imola een Senna-monument is.
De (ook jonge) bewaker aan de rand van het park wilde cameraman Erik en mij wel helpen. “Loop maar mee”, vervolgens wandelden we een minuut of tien door het park. Op een bepaald moment had onze gids er genoeg van. Dus liepen Erik en ik het laatste stukje met z’n tweeën. Om gelijk te ontdekken dat je ook in twee minpunten van de tunnel naar het monument kon lopen. De vriendelijke jonkies op Imola hadden geen idee waar de Senna memorial stond. Die gebeurtenis is voor hen niet interessant; te lang geleden. Dat geeft niets.
Maar mij deed het goed dat er aan de binnenkant en de buitenkant (waar Senna de muur raakte) van de Tamburello nog steeds tekeningen en foto’s hingen, terwijl er op het monument zelf verse bloemen waren neergelegd.
