Over Jos, Sophie en Max Verstappen. En over Mike Coughlan
Door Rick Winkelman, dinsdag 3 mei om 16 58
UIt het RaceReport-archief:
Een verhaal over en met Jos Verstappen en Mike Coughlan. Destijds technisch directeur bij het team van Verstappen, Arrows. Coughlan zou na Arrows naar McLaren verhuizen waar hij verstrikt raakte in een spionageschandaal. HIj verdween noodgedwongen uit de Formule 1 maar keert nu terug, bij Williams.
In het onderstaande artikel komt Coughlan aan het woord maar komen ook Sophie en de (toen nog) kleine Max Verstappen nog even voorbij. Het verhaal is dan ook alweer tien jaar oud, ik schreef het tijdens de Grand Prix van Oostenrijk van 2001.
Net op tijd
Arrows is geen topteam. Iedere kans om punten te pakken moet worden gegrepen. Net als in Maleisië liet Jos Verstappen zien dat hij daartoe in staat is. Deze keer werd Verstappen wel beloond voor zijn gevechten met de bolides van de grote teams. Jos werd zesde. Eindelijk werd het vele werk van de afgelopen maanden beloond.
Jos reist op een luxe manier naar de A1-Ring. Omdat het circuit lastig te bereiken is chartert hij bij het toepasselijk genaamde Dynamic Airlines een privé-vliegtuig en vliegt in anderhalf uur naar Spielberg, vergezeld door vrouw Sophie (met wie hij de donderdag voor de race precies vijf jaar is getrouwd) en zoon Max. De kleine Verstappen begint een bekende verschijning in de Formule 1-paddock te worden en vermaakt zich uitstekend. Helaas voor Max mag hij niet overal komen. Als zijn vader in het twee verdiepingen tellende motorhome van Arrows in overleg gaat met technisch-directeur Mike Coughlan moet Max buiten blijven.
Coughlan is een van de belangrijkste mensen bij Arrows. “Ik controleer en coördineer bij Arrows de werkzaamheden van de technici, de ontwikkeling van de auto en het budget”, vertelt de rossige en stevig gebouwde Brit. “Tegenwoordig is een technisch directeur veel hoger opgeleid dan vroeger. Dat geldt voor al het Formule 1-personeel. De vorige generaties technici waren ook goed en slim, maar veel meer gevormd in de praktijk. Dat zou nu niet meer kunnen. De technici moeten veel meer verstand hebben van elektronica, aërodynamica en het werken met moderne materialen. Ze moeten allround zijn. Omdat de technici vergeleken met vroeger steeds beter zijn en worden geholpen door computeranalyses en windtunnels, maken de teams bij het bouwen van een auto geen domme fouten. Iets wat vroeger nog wel gebeurde en een technicus soms iets bedacht wat in de praktijk helemaal niet bleek te werken. Voordat wij iets gaan maken, kunnen we onze ideeën eerst testen met computeranalyses en in de windtunnel. Het is mogelijk om, zoals Toyota doet, vanuit het niets een Formule 1 te ontwerpen. Met de computer en de windtunnel kom je een heel eind. Je hebt echter wel goede en ervaren technici nodig om de gegevens goed en snel te interpreteren en de auto echt snel te maken. Dat is waarmee Toyota het momenteel moeilijk heeft. Toyota wil gelijk bij de top horen, maar heeft te weinig tijd en heeft Gustav Brunner gehaald als technisch-directeur, omdat hij door zijn ervaring sneller kan zien wat er moet gebeuren.”
Jos Verstappen is blij met Coughlan, zelfs al heeft hij samen met engineer Greg Wheeler al wat stevige discussies met Coughlan gehad. “Ik vind hem goed. Hij is een echte whizkid, maar kijkt niet alleen naar zijn computers. Hij luistert ook naar mij en Greg. Heel kritisch, maar daar hou ik wel van. Als wij het niet met hem eens zijn, moeten we met uitgebreide theorieën komen om hem te overtuigen. Wij kunnen het hem heel moeilijk maken, maar aan de andere kant ook veel van hem leren. Ik heb respect voor hem.”
Rijder wordt minder belangrijk
Arrows is een vrij klein team. Is het voor Coughlan en zijn collega-technici frustrerend dat het budget van het team vergeleken met de topteams gelimiteerd is? “Ja. Er gaat geen dag voorbij of ik besef wel dat wij niet alles kunnen doen wat we willen, omdat daar geen geld voor is. Het is mijn verantwoordelijkheid ons budget zo efficiënt mogelijk te gebruiken. Afgelopen jaar heb ik Tom Walkinshaw er van overtuigd dat hij een windtunnel moest kopen. Dat is inmiddels gebeurd. Tegelijk heb ik ons beschikbare budget moeten herverdelen, om geld vrij te maken voor het werk in de windtunnel. Dat moet, want de windtunnel is tegenwoordig het belangrijkste middel dat wij hebben om de auto te ontwikkelen. De beschikbaarheid van de windtunnel geeft ook extra druk, want we kunnen ons niet meer verschuilen achter het verhaal dat we achterstand hebben op de andere teams, omdat we niet voldoende in een windtunnel kunnen testen. Door de windtunnel en de computers wordt de rol van de rijder ieder jaar minder belangrijk. Natuurlijk is een goede coureur nog steeds van veel waarde en blijft iemand als Jos een belangrijke steun voor Arrows. Hij heeft veel ervaring en is een fantastische coureur tijdens de races. Hij voelt de auto goed aan en is erg sterk bij de bandentests. De auto’s zijn door het werk achter de computer en in de windtunnel echter zo ver ontwikkeld, dat een coureur alleen nog maar heel kleine verbeteringen kan aanbrengen. Daarom heb je iemand nodig met de testcapaciteiten van Jos. Alleen coureurs die goed kunnen testen en de technici goede informatie geven, kunnen aangeven waar verbeteringen mogelijk zijn. Als je bijvoorbeeld een subtiele verandering in de structuur van de banden wilt proberen, gaat het niet alleen om het gedrag van de band in een bepaalde bocht of volledige ronde maar in verschillende bochten. Jos kan aangeven hoe de banden zich in de afzonderlijke bochten gedragen. Dat zijn zaken die een onervaren rijder je niet kan vertellen.”
Jos Verstappen is het voor een belangrijk deel eens met zijn technisch-directeur. “Een rijder moet nog steeds aangeven wat er gebeurt. In de wedstrijd moet je het allemaal zelf doen, maar het is waar dat de stappen die je als coureur kunt zetten in de ontwikkeling van een auto veel kleiner zijn geworden.”
Tijdwinst
Wat voor veranderingen kunnen we de komende races bij Arrows verwachten? Coughlan: “In Monaco hopen we een aërodynamisch pakket te hebben dat de auto meer neerwaartse druk geeft. Asiatech is hard op zoek naar hogere toerentallen en meer vermogen. We hebben inmiddels op al onze auto’s stuurbekrachtiging. Het heeft een tijd geduurd om dat systeem goed te krijgen, maar nu werkt het. We zijn druk bezig met de voorkant van de auto, maar dat is een zware klus. Onder andere omdat Jos met twee verschillende voorwielophangingen heeft gereden. Als je in de windtunnel de luchtstroom rond de voorvleugel en de voorwielen wilt onderzoeken, is het moeilijk en tijdrovend dat te moeten doen met twee verschillende voorwielophangingen, die ook nog volgens verschillende uitgangspunten zijn ontwikkeld. Daarom moesten we kiezen met welke ophanging we gaan rijden en testen. Toen we beide ophangingen probeerden, bleek er nauwelijks verschil in rondetijden te zijn. Daarom gebruiken we nu de oude ophanging weer. De nieuwe geometrie van de voorvleugel gaf bijna een seconde tijdwinst; tel uit je winst. Het is duidelijk waar wij ons dan op moeten concentreren; op de windtunnel en het werk aan de vleugel en niet aan het op het circuit uitproberen van een nieuwe ophanging.”
Jos zou het liefst hebben dat zijn team in staat is zowel aan de ophanging als de voorvleugel te werken, maar beseft dat zoiets voor Arrows een te zware belasting is. “Met een nieuwe voorvleugel winnen we zomaar een halve seconde, met de voorwielophanging maar één-, of tweetiende. Vandaar dat we in Oostenrijk weer met de oude wielophangingen rijden. Mike was er niet zeker van dat de nieuwe beter is en heeft goede argumenten om met de oude te rijden.”
Nog geen benul van fantastische race
Tijdens de vrije training op zaterdagochtend wordt op ondubbelzinnige wijze aangetoond dat Jos de eerste rijder van Arrows is. Als hij in de training zijn banden wil opruwen, breekt er een spoorstang van de A22. Jos strandt in het grind. De reglementen staan niet toe dat Jos in de reservewagen overstapt maar Arrows-baas Tom Walkinshaw zorgt er persoonlijk voor dat Enrique Bernoldi zijn auto inlevert, Jos in diens auto verder kan rijden en zo de kans krijgt zijn banden in te rijden. Na afloop van die training staat Jos veertiende; net als op vrijdag. Dat stemt positief voor de kwalificatie.
Het vermogen van de Asiatech blijft echter een probleem en is de reden dat Jos voorspelt dat hij zijn tiende startpositie in de Grand Prix van 2000 niet kan evenaren. De mooie woorden waarmee Asiatech vertelt dat er een sterkere motor aankomt zijn nog steeds geen waarheid geworden. Gelukkig voor Jos heeft Tom Walkinshaw de problemen met Asiatech onderkent en is hij in gesprek met meerdere motorenleveranciers. In Oostenrijk sprak hij met Jaguar/Cosworth.
Helaas komt de voorspelling van Verstappen over zijn startpositie uit. De Limburger kwalificeert zich als zestiende. Hij is teleurgesteld. Op dat moment heeft de Nederlander er nog geen benul van dat hij een fantastische wedstrijd zal rijden.
Geslaagde race, op het goede moment
Een race die opnieuw begint met een fantastische start. Van de zestiende naar de negende plek, in één ronde! Jos rijdt in het verloop van de wedstrijd, geholpen door een twee-pitstopstrategie en bijbehorende lichte auto, zelfs een tijdje op de tweede plek, om uiteindelijk op een schitterende zesde positie te finishen. “Eerlijk gezegd denk ik dat mijn goede start niets met geluk te maken heeft. Ik heb al vaak genoeg laten zien dat ik goed kan starten. Iedereen dook naar binnen dus ik bleef aan de buitenkant rijden. Tijdens de Safety-Car periode reed ik achter Irvine. Toen we weer op volle snelheid mochten passeerde ik die, daarna kwam ik achter een McLaren terecht. Die heb ik ook maar ingehaald. Vooral in het middelste deel van de race moest ik er vol tegenaan, aan het einde kon ik het iets kalmer aan doen”, aldus Verstappen. “Dit was een van de wedstrijden waar ik een kans kreeg om in de punten te rijden. Zo’n kans mag ik niet laten glippen.”
Zeker nu niet, op het moment dat Jos een soms felle strijd voert met onder andere Mike Coughlan over de ontwikkeling van auto en motor. Wat dat betreft komt de geslaagde race in Oostenrijk precies op het goede moment. Het geeft Jos meer krediet om met de vuist op tafel te kunnen slaan en eisen te stellen aan de technici van Arrows. “Het moment is inderdaad goed maar daar heb ik tijdens de race geen seconde aan gedacht. je kan het toch niet forceren.” De tevredenheid bij Arrows en Verstappen is groot maar al kort naar de race gaat het werk weer verder. Terwijl Jos wordt gefeliciteerd door Chris Dyer, vorig jaar nog zijn engineer en inmiddels werkzaam bij Ferrari, controleert fysiotherapeut Simon Jones het gewicht van Jos na de race om daarmee rekening te houden in het trainingsprogramma voor Monaco. Die race is niet ver weg. Wordt dat voor Jos een nieuwe kans punten te scoren?
